Özgürce ağladığım,
koşup oynadığım,
ekmek arası peynir tadında...
Ah çocukluğum,
çeşmelerinden avucumla kana kana sular içtigim,
tasla yoğurt alıp ekmek bandığım,
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




büyümemek vardı aslında...hep çocuk kalabilseydik ,çocuk saflığında tertemiz bir ömür geçirseydik,ve keşke ,acılar hayatımıza dokunmadan,canımızı acıtmadan geçip gitseydi bizim çocuk bakışlarımız aramızdan keşke...
Ah çocukluğum.Beni çocukluğuma götürdünüz Mustafa bey.Teşekkürler.Kutluyorum sizi
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta