Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Hayaller kuramadan,
Umutlar besleyemeden geçen yıllarım.
Ah zavallı çocukluğum,
Ardından acılı ağıtlar yaktığım yıllarım,
Hatırladıkça yüreğimi burkan sefaletim,
Yokluk ve çaresizlikle bükülen başım,
İçimde dolduramadığım boşluk,
Yıllardır kanayan yaram.
siirinizi okuyunca birden cocuklugumu animsadim..
tebrikler ustadim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta