Sıralarda cıvıl, cıvıl
Çocuklarım, çocuklarım.
Dersine çalışın sevil,
Çocuklarım, can ciğerim.
Dünya sizden bilgi bekler,
Cahilliğe silgi bekler,
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Çocukları ve işini seven bir öğretmenin gönül sesiydi, içtendi, güzeldi...
çocuklarınızı ve tüm çocukları sevgiyle kucaklayarak kutluyorum Ali bey,
saygılarımla
Ünal Beşkese
Bizler gün görmedik.. gün görenler kıymetini bilse.ah..ah..diline sağlık on puan
teşekkürler paylaşıma... çocuk saflığı tadında, sefayla...
Çok içten çok saimi çok sıcak
ifadeler şiiri okurken su gibi
takıntısız pürüzsüz satır geçişleri
mükemmel
finişe yaklaştıkca heyecanı artıran
bir paylaşım olmuş
kutlarım şair yüreğini
Talihimi, tarihimi, ikbalimi ve istikbalimi yaşayan odam,
Dersliğim.
Ve bir de yarınlarını, mukaddesatını sırtında taşıyan adam,
Mukaddes yüküm öğrencilerim
Öğrencilerimse gözlerim
Çünkü ben bir öğretmenim!
TEBRİKLER HOCAM
SAYGIYLA.....
Çocuk deyince akan su durur; onlar her şeyimiz; çocukça dünyaya bakmaya o kadar ihtiyacımız var ki! 10 puan +ant. Yarının adı sevgi olsun...
Torunuma ama bütün çocuklara yazdığım şiiri, faydalı olacağını umarak buraya ekledim... Sizi çok seven...
Yavrucuğum!
Şimdi daha belektesin, taptaze bebeksin...
Yavrucuğum,
Küçücük, küçüksün!
Bir gün sen de büyüyeceksin...
Herkese bakıp sevgiyle güleceksin...
Paytak adımlarla yürüyeceksin...
Bir de bakarız ki yarın, büyümüş, büyüksün!
/
Bir anlık yüzüne yapışan hayallere daldım,
Artık, gözlerimde değil, gerçekten büyümüşsün...
Elimden tutup, beni böyle nereye götürüyorsun?
Kendimi teslim edip hiç mi hiç sormuyorum...
Yavrucuğum,
Artık, hem ayağım, hem gözümsün...
Nedense yerimde hiç duramıyorum, durmuyorum...
Bir süre mazinin derinliğine dalıp kaldım!
/
Yavrucuğum,
Bir sabah beni, yerimde bulamayacaksın;
O sırada ben, çok uzaklarda olacağım...
Tamam mı? Buna üzülme, hiç üzülme!
Her çağırdığında yakınında beni,
Hep beni bulacaksın!
Bil ki sesini,
İlk duyan da ben olacağım!
/
Sana bir emanet bırakacağım;
Bildiğin yerden onu alıp sakla,
Bir gün her şeyi anlayacaksın!
Belki geçmişe dönüp ağlayacaksın;
Hiç ağlama!
Koynumda sakladığım kitabıma,
Sırlarıma;
Sarıl!
Görürsün âlemi nasıl da pırıl pırıl!
Kabahat kimde?
Diye sorma!
Diyenleri yasakla!
Kılavuz elinde!
Bir gün kendin anlayacaksın!
Bil ki o gün ben, çok mutlu olacağım!
/
“Yavrucuğum,
Hiç üzülme!
Hele ışığa hiç küsüp büzülme!
Var ayazlar her zaman var,
Dilinde besmele,
Rabbine yalvar!
Yüksek yamaçlarda oyalan!
Kapılmazsın sele...
Duymazsın hiçbir yalan!
Sakın dışarıda kalıp üşüme!
Eminim, hep gireceksin düşüme! ”
Bu sözleri yazmıştım kitabıma,
Son mukaddime;
Devamını oradan okursun,
Son sözünü yazan, sen olursun! ..
Yavrucuğum!
(12.04.2011 23.00-Adana)
Arif Tatar
Çocuklara sevgi dolu bir sesleniş.Kutlarım Sayın Şair....
çocuklarımızı geleceğimizi anlatan böylesi güzel tatlı bir şiir için yürekten teşekkür ediyorum tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 28 tane yorum bulunmakta