Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Güzel dizeler anlamlı bir bütünlük, tebrikler.
YÜREĞİMDEKİ Hüznü ve özlemi depreştirdiniz öğretmenim.
kısa ve öz şiirinizle yüreğimdeki özlemin ve ne kadarda uzak kaldıgımı hatırlattınız... büyüyen çocugu öldürüpte yeniden diriltmek mümkünmü acaba. keşke bir yolu olsa, çocuk kalmak için neler vermezdim.
mısralarınız geçmişi ve yaşamı eleştirmeme neden oldu.
hisli yüreğiniz var olsun.
saygılar.
Mehmet Ali DEMİRCAN.
minicik bir çalışma ama anlamında bir dağ var kutlarım
Emek ve yüreğinize sağlık diyorum
Çocuk;umuttur.
Çocuk;gelecektir.
Çocuk;yaşam sevincidir.
-Çok anlamlı dizeler.
Yüreğinize,kaleminize sağlık.=:)))
Yüreğimizdeki çocuklar hiç susmasın hocahanım.Kutlarım.
muhtesem......../siniz...
Ne zaman ki o ÇOCUK büyür, anılarınız yok olursa... ............
İnsan da yok olur mu demeli...tebrikler....
Hocam yüreğinize sağlık. kaleminiz hiç susmasın.. Saygılarımla. Gül Doğan
çok pesimistsin
yine ölüm , yine sen .............
ve yine ben umutsuz vakâyım burada !
Bu şiir ile ilgili 14 tane yorum bulunmakta