Küçük bir çocukken,
Koca bir adamdım aslında...
Dostların yerinde yitenler oldu...
Oyuncakların yerinde kalem ve kâğıt...
Ve koskocaman bir adamım şimdi...
İçimde hala büyümeyen o çocuk.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta