Çocukları izledim. çaktırmadan!
Ne kadar doğaldılar.
Çocukları izledim. İmrenerek!
Ne kadar dürüsttüler.
Açmazları yoktu oyunlarında,
Yalanları dolanları da.
Sözleri; gönülleri kadar temiz
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Hala parmaklarımızın arasında.
Ve yüreklerimizin çocuk kalan bir yanı,
Hala gizli, gizli ip atlamakta,
Eski sokağımızın toprak yollarında.../Sude Son/
Çok güzell..çokkk...
Yüreğine sağlık Yüksel Özbek
Sevgiler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta