Çocuk Yanım Şiir Yanım

Çocuk yanım şen şakrak şiir yanım
Bana çoğalıp duran arkadaşım
Mısraya kalabalıklaşmaktayım
Gökyüzü sayfaya yıldız yıldızım

Dünya duvarına çizikler attım
Sonsuzluğa sekiz pencere açtım
Cennetin kuşlarını seyre daldım
Sonsuza, çocuk çocuk el salladım

Ben kendimi yetiştirmeye aldım
Buna hep çocuk yanımla başladım
Acizim, günahkarım, farkındayım
Ne güzellik katarsam o kazancım

Hayat dize, sek sek oynamaktayım
Çatanın başına taşı atarım
Saçlarına al gülleri takarım
Laftan anlamaza çocuk değilim

Güz edilip acılara demlendim
Kanarken yaprak yaprak düşen kalbim
Çocuk yanım olur balım, şekerim
Hüzne katar, hayattan tat alırım

Çocuk yanım, bahar, yaz şiir yanım
Kalp odalarıma güneş alırım
Karı boranı dışarı atarım
Kırlara rengarenk koşar, çoşarım...