Çocuk ve Hüzün Şiiri - Remzi Varol

Hüznün yüzünden okunuyor
Boynun bükük, benzin soluk
Beni mi sınıyorsun be çocuk?
Biliyorum elbet senin hissettiklerini
Çektiklerini çocuk yaşında, yetimce
Bakma öyle melül melül vicdansızlara
Onlara ne demeli bilmem ki, onlara
Yüzünde hüzün, kalbin bin parça
Yeter diyor bakışların, artık yeter!
Aç açık değilsin besbelli ama
Ruhun param parça ellerin gibi
İnadına ayaktasın, dimdik ayakta
Sen hiç çocuk olmadın, olamadın ki
Olgun yaptı seni zalim yıllar
Yıkma boynunu öyle bakarken
Yüreğim dayanmaz, bilmem ki neden
Neşe dolsun günlerine ve ömrüne
Güzel yıllara eriş be çocuk olabildiğince
Dilediğin gibi yaşa, bakma sen zulmedenlere
Zulüm sürmeyecek elbet sonsuza kadar
Sen, sen olacaksın sensizlerin yerine.