Ne garip bir duygu birden aklıma geldi
Kendi parçan olan çocuğunun yanında
Saçılamazsın giyinemezsin sakın ha
Sonradan tanıyıp evlendiğinin yanında
Her hareketini serbestce çekinmeden yaparsın
Altını değiştirdiğin sırtında taşıdığına anlatamazsın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta