Bizim mahallemizdeydik biz,
ellerimizde salçalı ekmeklerimizle misket savaşlarında.
Poşetler dolusu misketi binbir beceriyle, güçle toplayıp
terle vurup yerdeki o küçük dünyaları,
avuç avuç dağıtırdım sakaklardaki küçük çukurlara
ve küçük ellerin kapış kapışlığına...
Binbir rengini binbir parıltısında görürken
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta