Korkuyorum her gün biraz daha sarıyor vücudumu bu korku
Ölümden değil korkum yada çaresizlik değil bu
Anlamsızlıktan korkuyorum yalnızlıktan
Büyüdükçe herşey anlamını yitiriyor
Çok sevdiklerin bile yanında kalmıyor belki
Korkuyorum evet çekinmiyorum bunu sölemekten
Tıpkı, tıpkı karanlıkta kalan bir çocuk misali korkuyorum....
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta