Çocuğun gözleri gibi yaşasaydık
En büyük kıskançlığımız, pamuk şekeri olsaydı.
En büyük yolculuğu kızakla olsaydı gidenlerin.
Savaşlar tahtadan kılıçlarla olsaydı.
Her ölen, binlerce defa dirilseydi.
Eriyen dostluklar, sadece kardan adamlar olsa
İhanetler, güneşin bir göz kapatmasıyla unutulsaydı.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta