Anne yolculuk dedin ve içimi kanattın tertemiz ellerinle,
ırmaklara adamıştın bütün çocuklarını biliyorum,
kendine ait olan bu korkunç boşluğu paylaşayım istedim,
güvenmedin ya da dayanamadın çocukluğuma....
Sürükleniyorum yedi gün yirmi dört saat,
kaybolan çocukluğumu yeni baştan yaşamak için.
Erken büyüttün beni acılarla farkındayım,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta