Bir çocuk vardı
Bizim mahallede,
Üstü başı perişan
Sevgi doluydu yüreği
Sefil duruşuna aldırmadan.
Hiç oyuncağı olmadı.
Ayakkabılarına kum doldurup oynardı.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta