unutulmuş çocukluğun sesiydi çocuk
uçamayan özgür kelebeğin kanadıydı
kısır anaların kıskana durduğuydu
çıldırtan doğuşu kahreden kaderiydi
unutulmuş çocukluğun sesiydi çocuk
çıplak umutların yürekte ağıtıydı
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
