İki bin beş mevsim günlerden hazan
Işıklar karardı ey Çobanoğlu
Aşkın irfanına aşk koydun ozan
Renklerin göğerti hey Çobanoğlu
Erdem sofrasına çok azık verdin
Nerelere gittin ne idi derdin
Gözlerin gözlerime değince
Felaketim olurdu, ağlardım
Beni sevmiyordun, bilirdim
Bir sevdiğin vardı, duyardım
Çöp gibi bir oğlan, ipince
Hayırsızın biriydi fikrimce
Devamını Oku
Felaketim olurdu, ağlardım
Beni sevmiyordun, bilirdim
Bir sevdiğin vardı, duyardım
Çöp gibi bir oğlan, ipince
Hayırsızın biriydi fikrimce
