ÇOBAN ÇEŞMESİ
Kimi ovada düzde, kimi yamaçta,
Akar durursun Çoban Çeşmesi.
Özlem duyarım sana gün geçtikçe,
Doğadan armağansın Çoban çeşmesi.
Uğramaz yanına artık gelinler kızlar,
Sana yoldaş olur her gece yıldızlar.
Andıkça, geldikçe aklıma içim sızılar,
Çocukluğumun anısısın Çoban Çeşmesi.
Yanına kimler kondu, kimler geçti,
Kim bilir kaç çoban suyundan içti,
Başında ağıt söyledi, kendinden geçti,
O günlere şahitsin Çoban Çeşmesi.
Uzak kaldım senden artık neyleyim,
Çok adların var, hangisini söyleyim,
Benim senin için bir tek dileğim,
Suyun hep coşup aksın Çoban Çeşmesi.
M.Tatlıpınar 01.12.2025 İstanbul
Kayıt Tarihi : 6.01.2026 14:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Çocukluğumun anılarında önemli yer alan çeşmelere duyduğum özlemle yazılmıştır.
beğeni ile okudum
dilinize sağlık
DOĞUM GÜNÜNÜZ KUTLU OLSUN
TÜM YORUMLAR (1)