Çoban Şeşmesi Şiiri - Mahmut Tatlıpınar

ÇOBAN ÇEŞMESİ
Kimi ovada düzde, kimi yamaçta,
Akar durursun Çoban Çeşmesi.
Özlem duyarım sana gün geçtikçe,
Doğadan armağansın Çoban çeşmesi.

Uğramaz yanına artık gelinler kızlar,
Sana yoldaş olur her gece yıldızlar.
Andıkça, geldikçe aklıma içim sızılar,
Çocukluğumun anısısın Çoban Çeşmesi.

Yanına kimler kondu, kimler geçti,
Kim bilir kaç çoban suyundan içti,
Başında ağıt söyledi, kendinden geçti,
O günlere şahitsin Çoban Çeşmesi.

Uzak kaldım senden artık neyleyim,
Çok adların var, hangisini söyleyim,
Benim senin için bir tek dileğim,
Suyun hep coşup aksın Çoban Çeşmesi.
M.Tatlıpınar 01.12.2025 İstanbul