Çoban Şiiri - Kitapsız Şair

ÇOBAN

Sabah ağıldan alırım davarları, gütmeye götürürüm meraya
Kimi zıplar, kimi koşar ardımda toplanır koyuluruz patikaya
Onlarca senedir çobanım, küçükbaş hayvanım vardır bayağı
Lezzetlidir bizdeki et, süt ve yoğurt, taze peynir ile tereyağı

Heybemde köy ekmeği, kuru soğan, şifalı otlar ve mantar
Dalında yerim taze meyveleri, ne güzel öter dalda kuşlar
Çomar bekçimizdir, sadık ve cesur yoldaştır daima bana
Toparlar koyunları, yaklaştırmaz vahşiyi sürünün yakınına

En korkak ve güçlü olanı, uyurken bağlarım iple kendime
Gelirse kurt ya da ayı dürtsün beni, davranayım tüfeğime
Dumanlı dağlarda yankılanır kavalımın hüzün veren sesi
Otlaklarımız yeşil ve geniştir, yerindedir kuzuların neşesi

Yolları kıvrım kıvrım, geçer araçlar kornayla verir selam
Şehirde yaşayamam, küçük köyüm, yaylam tek sevdam
Bazen sıcaktır havası, kar ve yağmur yağar, çıkar fırtına
Bazen gökkuşağı çıkar, doyulmaz eşsiz manzaranın tadına

Dönüş zamanı yaklaşınca, ıslığım ile toplanırlar etrafıma
Dereyi geçemez koyun, iki üç yavru almazsam kucağıma
Uçsuz bucaksız ovaları, dağları, akar deresinde berrak su
Gecesi huzurlu, yorganın gökteki yıldızlar, keyifli uykusu

#kitapsizsairim

ŞİİR NO:112