İğnenin taş plak üzerinde çizdiği çizgiler gibi çiziyoruz hayatımızı,
İstemeyerekte olsa yaşıyoruz bize verilen zamanı,
Ama acı, ama tatlı…
Çalıyor bir şarkı usuldan.
Duvarlarda yankılanan seslerdir geriye kalan,
Ve birde çizgili yüzler, geçen yıllardan hatıra…
Hayat… Durdurulamayan bir şarkı misali akarken gözlerimizin önünde,
Çok şeyler götürür insanda belli etmese de.
Yavaş yavaş ve habersizcesine…
O yüzden insan,
Bu şarkıyı sana armağan ediyorum diyebileceğini arar durmadan
Kimi bulur sevinir…
Kimi bulamaz içi içini bitirir…
Bu da belkide hayatın insanlara küçük bir cilvesidir…
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta