Çocuk bahçenin köşelerinde,
Hortumun çimenlerde uyuduğu,
Kör noktalarda saklıydı.
Suda, baharın ilk işareti,
Güneş orada sanki bir ziyafet,
İki elle sevilmiş bir şey gibi buruşuk.
Öğleden hareketsiz incir yapraklarının altında,
Bahsetmeye gerek duymayan sakinliğiyle,
Beni bu kadar dalgın yapan neydi?
Çitin ötesinde babam, su kadar berrak, nimet kadar kısa...
Kayıt Tarihi : 6.04.2026 16:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!