ÇISE
Çok yorgunum. Boynumu bin kat asan yükleri göğüslemek bir yana birde sensizliğin sızısı eklenince göğsümün tam ortasına kor halinde, ömrüm alev alev yanan bir volkana dönüyor
Yanıyorum kor, kor. Alev, alev. Duman duman yanıyorum. doyamadıgım sevgini arıyorum en çokta. Tek bir gün tek bir saniye nefesin vurabilse yüzüme, sarıla bilsem sana kucaklar dolusu, aglıya bilsem omuzlarında hıçkırmaktan yorulurcasına, kokunu çekebilsem içime ciğerler dolusu, soluyabilsem seni buram, buram.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
