Yüreğim üzgün,
Kimliğimi yitirdim.
Okşa saçlarımı,
Şevkati hissedeyim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiirlere veda edilmiyor. O insanın iç dünyasındaki duyguların bir basıncı. Ve biz o basıncı şiirlerle atıyoruz. Dinlenin, ama veda etmeyin, edemezsinizde. Selam ve saygılar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta