Bizim ellerimiz vardı açılan, tanrının sonsuz rahmetine,
Ellerimiz vardı yüreklerimizle bir ve aşk ile çarpıntılı.
Ellerimiz vardı, kesilmeden evvel insanlardan
Ve aşklarımız vardı çoğul ve herkesten daha kalabalık.
Önce ellerimiz açılan, kapandı kanla dolarken,
Yüreklerimizdeki çarpıntılar sevinçten uzak, sancılı.
Ellerimiz vardı, kesilmeden evvel insanlardan
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta