Ben, son nöbetçisi Paperon Kalesi'nin,
Yarın deprem olacakmış, nereden bilecektim,
Yarın, tüm dorukları Toroslar'ın, yangın yeri....
Bağırtılar kesiliyor, sustuğunda ıslık, yalnızsın....
Neredeyse bin yıldır kalmadı kimse geceleri buralarda....
Salyangozlar, bembeyaz salyangozlar, oyuk ağaçlar yalnız....
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta