Çıplak Düşler Şiiri - Mehmet Fatih Karkın

Onlarca eli ve ayağı olan bir kötürümüm ben
Bir elim mavi bir düşü resmeder
Diğeri alkış tutarken.
Bak gördünüz mü?
Küçük bir derecikten zıpladım
Eflatun bir patiskayı dikerken.
Bir ayağım pedal çeviriyor
Rüzgârgülü büyüklüğünde
Bir elim nasırlıdır, emekçi yani
Geceyle günü birbirine bezerim.
Koşarken imkânsız mı?
Oluyor işte
Az önce ellerim şerbet ikram ettiler
Kendini beğenmiş, kibirli konuklara.
Çocukları unutur muyum hiç?
Kırlangıç kanatlarından papatyalar topladım
Atları süreğine dizginlerken.
Mahirdir benim ellerim ve ayaklarım düşlerken.
Aydınlık bir kapıdan koşuyorum sonra
Tanrının sınırsız cennetinde
Çorba kaynattım zikzak oynarken.
Chopin’e özeniyor parmaklarım piyano başında
Karşıya geçerken gergin bir ip üstünde
Saçlarını okşuyorum sevgilinin
Kulaç atıp, balıkların raksını ederken.
Çıplaktır benim düşlerim
İlkel
Bir çocuğum,
Savaşın adı bilinmezken.