Çıplak bedene kıyafetler var,
Ve ruhlarımıza elbiseler var renkli renkli.
Sana baktığımda, saçlarını görürüm kızıl güneş rengi,
Maviyle saklarım çoğu zaman kendimi,çoğu zaman gri.
Ağlayan gözlerime yağmur derim kandırım seni,
Ayaklarımda nereye ait olduğunu bilemediğim toprak parçacıkları,
Ve çimen kokusu kalır burnumda,
Saçlarına taktığım o papatya günlerinden beri.
Nehir kıyısında bir kaç küçük gemi,
Gözlerin var,ellerin elimde sanki,
Başımı kaldırdığım her yer İstanbul,
Her yerde esen kokun var sanki,
Seni bana getirsin mi bilmem,
Görsem mi seni eskisi gibi.
Çıplak bedenlere kıyafetler var da,
Ruhuma bulamıyorum istediğim rengi...
24 Mayıs 2012
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta