Kar yağarken avuçlarına zamanın
Gazi oluyordu mevsimler
Çırpınıyordu toprak
İğne deliklerinden besleniyordu insanlar
Bekleyerek izliyordu yaratan
İnsan Tanrı oldu dünyada
Yıkıldı putlar, dikildi paralar
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta