Yakilmis kinadan hayal calimiydi sanki
Okuntusuz davetin yoksul rengini belli ederek
Sallanip duran mendilin durgun limanlara ve yorgun trenlere dogru
Parkin arkasinda eski fabrikalar semtinde
Duragin arkasindaki bahce gelene gidene karsi sirilsiklam sonbahar
Kendiliginden sararip solarak gülümsün
Daha cok da karanfilim dedikleriyle
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta