umudun son kervanı geçiyorken dağlardan
ah çöle düşmüş gölge hemen gitme kal biraz
yüzlerinde serçenin gülümsemesi kalmış
emanetin hamalı asrın mültecisi var
müjdesini bekliyor ateş düşmüş sanrılar
mazlumun nefesinde eser tılsımlı meltem
ezel sütünü sağıp ebede içirirken
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
