9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Bir çingeneyim ben, vatanım yok benim,
Bu kocaman dünyanın bir ucundan diğer ucuna,
Evinde yaşlanan bir kaplumbağayım,
Sürünür ayaklarım yeryüzünün acılı toprağında.
Dört mevsime dağıldı umutlarım, geldi sonbahar,
Sararıp sızlayan kanlı yüreğim göğsümde ol,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta