Yüzünde kurak bir esmerlik hâkimdi
Gülüşü alabildiğine ve inadına tozlu
Dudaklarında şehvetinden çok dünyanın kahrı
Hiçbir tadı duyumsamamıştı damakları
Konuşmak filan değil düpedüz bağırıyordu
Sesinde ne bir tonlama
_______________Ne bir a-henk
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
