Bir çınar değildi ōmrüm .
Meyvasız bir ağaç gibiydi
Kocaman bir gövdem yok, tutunacak dallarım.
Artik bir yağmur damlasına bakar sararmış yapraklarım.
Gözyasimi gizlese de yağmur,
Artık gölgem de gizlenen sadece üç beş saniyelik anlarım .
Bir nedenim yok artık ,
Hafifce bükülmüş boynum toprağa yakın ,
Hüzünlü bir yoldu ömrüm ,
Hiç olmadı sığınacak ormanım..
Sen gibi yaşadım ama ben dünyamda yalnızdım...
Yalnız kaldım...
Моя жизнь не была похожа на платан.
Моя жизнь была похожа на дерево без плодов.
У меня нет огромного ствола, нет ветвей, за которые можно было бы ухватиться.
Теперь мои увядшие листья зависят от капли дождя.
Хотя дождь скрывает мои слезы,
теперь только моя тень скрывает эти мимолетные мгновения моей жизни.
У меня больше нет причин,
моя шея слегка согнута, близко к земле,
моя жизнь была печальной дорогой,
у меня никогда не было леса, где я мог бы найти убежище...
Я жил, как ты, но я всегда был один...
Я оставался один.
Kadir Mustafa Türken
Kayıt Tarihi : 14.05.2026 10:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Şavaşın gölgesinde ....Hiç bir neden insan hayatıdan daha değerli değildir ...




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!