Bilemezler gafiller içimde ne sevgidir;
Narin bir kız, nadide bir dilber zannederler.
Açık deniz, gül kokusu ve nâlân bir sestir;
Ruhumun altında beliren sevda, çılgınca.
Nasıl ki açık denizde açılırsa yelken;
Semaya uzanan el olur rahmet bekleyen.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta