Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Kanatlanan uçtu yuvadan.
Sen ve ben kaldık baş başa.
Nasılda yalvarıyorsun,
Hadi atalım bir el tavla.
Ah sevgilim…
Ben o yolları çoktan geçtim.
Sen ise yeni geldin o çağa.
bir hikaye... bir şiir....çok güzeldi......saygılar
TEBRİKELR YÜREGİNE SAGLIK SAYGIALRIMLA YILDIRIM ŞİMŞEK
merhaba hanımefendi
güzel bir yaşam veteresi cizmişsiniz kalemınıze yüreginize saglık başarılarınızın devamını dilerim
ÇOK HOŞŞ:)))
TEBRİKELER
Anılardan bir demet...
Sevgimle
Bir deli bir deliyi bulmadan, bu tımarhanede ömür geçer mi Sayın Güllü Koç? Evlilik dediğimiz nedir ki, bir tencerenin kapağını bulup takım oluşturmasından başka? Ah, keşke bütün kadınlar böyle biraz çılgın olsa ve bütün yuvalar böyle mutlu olsa. Hayatı yalın bir şekilde anlatan başarılı bir şiirinizi okudum. Ve sizi tanımaktan memnun oldum. İnşallah daha nice güzel şiirlere imzanızı atarsınız. Tebriklerimi sunar, esenlikler dilerim.
Hanımefendi
Estetik, akıcı ve finali çok güzel bir şiir. 10
Ah sevgilim…
Ben o yolları çoktan geçtim.
Sen ise yeni geldin o çağa.
Yinede kıramam seni.
Sağlık olsun yeter.
Bir şey olursa sana,
Bu çılgın, bu tutkun kız
Ne eder…
Dudaklarınızdan tebessüm, gönlünüzden ilham, artsın eksilmesin.
Saygılar...
Âlimoğlu
Ben o yolları çoktan geçtim.
Sen ise yeni geldin o çağa.
Yinede kıramam seni.
Sağlık olsun yeter.
Bir şey olursa sana,
Bu çılgın, bu tutkun kız
Ne eder…
Okumayı değdi çok güzel şiir teşekkür ederim bende o yolları çoktan geçtim benden şiire tam puan
Hanımefendi
Harika bir geçmişten bugüne yolculuk mısralarda.
Çok güzel bir finalle noktalanan, estetik görünüme dikkat edilmş, özenle yazılmış bir şiir. 10
Merak ediyorum
Seni alacak adamı.
Ya aptal olmalı ya deli.
Akıllısı almaz seni.
Sen çıktın karşıma,
Dedin tut elimi.
Gönül penceremden sevgi çiçekleri yolluyorum.
Kabul buyurunuz lütfen.
Âlimoğlu
GÜZEL AKICI VE YAŞANMIŞLIĞI ANLATAN HARİKA BİR ŞİİR OLMUŞ DİLERİM KALEMİNİZ DAİM OLUR. YÜREĞİNİZE SAĞLIK ZEVKLE OKUDUM. BİLAL ESEN.
Bu şiir ile ilgili 17 tane yorum bulunmakta