Çileden Çaput Şiiri - Tekin Bekar

Uykusuz geceden kalıp sabaha,
Gözümden yaşımı, silmeden daha
Benim ahım alıp girdin günaha,
Sayende kahrolup, derbeder oldum..!

Kapattım kapımı, artık gelme de,
İsmimi bir daha, sakın anma da,
Kor oldum aşkınla, yandım narında;
Rüzgarda savrulan of! kül oldum..!

Artık ne sesin var, ne de bir izin,
Mihrabı yıkıldı, verdiğin sözün,
Ecelden farkı yok, gülen o yüzün;
Gözyaşı döken, bir garip oldum..!

Dost bildiğim herkes, sırtımdan vurdu,
Yalanlar dilinde bir pazar kurdu,
Hayalin karşıma, dikilip durdu;
Hasretin çekmekten, ben sürgün oldum..!

Ağlarsın peşimden, yalandan yere,
Yazık etme boşa, o yeşil gözlere,
Ben razı olmuşum, gelen kadere,
Gönülden edilen, beddua oldum..!

Artık ne bir ışık, ne de yol kaldı,
Seninle umduğum, bir hayat vardı,
Onu da elimden, yalanlar aldı,
Aldana aldana, çaresiz oldum..!

Kalmadı içimde, birazcık umut,
Başıma bağlandı, çileden çaput,
Dört kişi üstünde, gider bir tabut,
Toprakta kazılan, bir mezar oldum..!