Herkes çığlık çığlığaydı
Kimse kimseninkini duymuyordu
Duyduğu kendi çığlığıydı
Duyduğum çığlık kendi çığlığım mıydı?
Anlama toktu sanki bir tek, aç ruhlar
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta