İsa; sonsuz bir bölme,sonsuz bir acı
eti ve kanı ile parçalıyor kendini
her gün her insana
kalanını götürüyor her gün
elinden tutarak Maria Magdelena
Muhammet ise saklıyor yüzünü
Ayşe anamızın arkasına
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta