gün ararmış çoktan feslikan mahallesinde.
bir çocuk Osman Bakkaldan iki ekmek alırken;
az karalı veresiye defteri elinde
okur. Eee olacak çocuk belli olurmuş zaten.
adam duymuş bir yerden, sokak artık çıkacak dedi.
çocuk denilenden bihaber, hoş anlamadı da.
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta