Çıkmaz Sokak Şiiri - Rıdvan Kızılkaya

Kaç zamandır dizelerim ağır aksak
Bir kelime dahi dökülmez kanlı dudaklarımdan
Çatlamış bir çorak arazi gibiyim, kana kana...
Çehremi sarmış cılız otlar, toz, toprak
Aydınlık, kıpkızıl düşer üstüme tel tel...
Yorgunluk mudur bilmem ama ölen bedenimdir
Kaçamak dolu bakışlar, kimsesizliğin hengamı...
Sessizliğim hep içimedir oysa ki...
Büyüttüğüm her ne varsa yüreğimin en derin yerindedir
Bir nefes kadar uzağımda olan eskimiş bakışlar
Son sözüm hep kesilir acı bir lahza ile
Kalan ne varsa heybemde benimle
Yüküm ağır, kamburumda bir dost eli eksik
Kaybettiklerim, kazandıklarımdı...
Ne çok yaşayacağız ne çok az öleceğiz
Yoktur ortası, bütün gerçek bu...
Yalnızlık bir dirhem kadar ucuz
Dert ettiğin şey ne ise imtihanındır
Derdine derman olan da imtihanındır
Kayıp giden zaman mıdır? Yoksa kaybolan sen misin?
Bir çıkmaza sürüklenmek miydi?
O kadar uğraş verdiğin hayat...