Biliyorum, bu sokak
defalarca aynı hüznü yaşatacak bana,
aynı duvarı,
aynı kapanmış kapıyı gösterecek.
Gölgeler uzayacak akşam vakti,
ayak seslerim yankılanacak yalnızlıktan.
Her adımda biraz daha ağırlaşacak zaman,
bir anı, ötekini iterek çoğalacak içimde.
Ama ben,
her seferinde başka bir cesaretle bakacağım oraya;
belki bir gün,
daha önce görmediğim küçücük bir aralık
gözlerime görünecek.
Bazen umut,
en dar yerden sızar hayata.
Bir çatlağın kenarında büyür cesaret,
en karanlık duvarda görür ışığı.
Ellerim duvarlara değecek tekrar tekrar,
canım acıyacak, biliyorum.
Ama her dokunuşta
taşın da yorulduğunu anlayacağım.
Çünkü çıkmazlar,
teslim olanlar için biter,
inat edenler içinse
yeni yolların başlangıcıdır.
Ve ben,
yeni yolların adını
kendi nefesimle yazacağım gökyüzüne.
S.GÖL
Kayıt Tarihi : 7.1.2026 07:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!