Güneş kara şapkasını çıkarıp
elveda derken güne,
ağıt gibi ağır ağır çekilir
sonsuz maviliğin üstüne zifiri kara.
Bir küheylan misali koşar gözlerim
penceremden sokağa.
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.
Devamını Oku
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.




evet ne kadar güzel anlatmışsınız.
aynı çıkmazda bende buluştum.artık çok geç diyorum. sonuçta çıkmazdasın kabullenmek lazım yoksa acı çekmeye razı oluyor insan. yaşam kısa. tebrikler şair.
harika bir şiir olmuş teşekkürler.
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta