Güneş kara şapkasını çıkarıp
elveda derken güne,
ağıt gibi ağır ağır çekilir
sonsuz maviliğin üstüne zifiri kara.
Bir küheylan misali koşar gözlerim
penceremden sokağa.
... ve nihayet gelip çattı
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi
Devamını Oku
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi




evet ne kadar güzel anlatmışsınız.
aynı çıkmazda bende buluştum.artık çok geç diyorum. sonuçta çıkmazdasın kabullenmek lazım yoksa acı çekmeye razı oluyor insan. yaşam kısa. tebrikler şair.
harika bir şiir olmuş teşekkürler.
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta