Çıkış yok Şiiri - Hilal Avunyalı 2

ÇIKIŞ YOK
Ben en çok;
Seni göremeyince,
Yoruluyorum.
Ben en çok;
Senin yokluğunda
Kendimi yok sayıyorum.
Ben en çok;
Sen gittin sandığımda,
Nefessiz kalıyorum.
Ben en çok;
Ya Sevmediyse diye düşününce
Ölüyorum.
Seviyorsan..
Hadi oku ruhuma.
Yeniden doğayım bir ezan sesiyle.
Sevmiyorsan.
Yâda öldür Ben'i bir sela sesiyle..
Bir daha adını anmıyayım.
Bu saaten sonra
Ne sana yazan olur.
Ne Ben'i Seven.
Bu saatten sonra,
Sen Ben'ce Ben'i kabullen.
Lakin Sen'den Başkasını
Göstermiyor Pencerem..
Sen ..
Yazarak silinseydin kalemi elime almazdım.
Sayfalar dolusu şiir diye seni yazmazdım.
Dilime seni dolamazdım.
Yüreğimde sevgini beslemezdim.
Büyük lokma yer bğyük sözler söylemezdim.
Varlığını içimde hissetmez.
yokluğunda kahırlanmazdım.
Ne bitti diyebildim.
ne gitti unut dediğim.
Nede yüreğime söz geçirebildim.
Ne yüreğimin sesini susturabildim.
Öyle kaldım arafta çığlık çığlığa
Silmek yok unutmak yok.
Gönül tek kapılı yar.
Giriş var çıkış yok.
hilalavunyalı✍