Ölümün kurtuluş olduğu safına geçtim.Çok oldu
bulunmuyor panzehiri ömrümün.Parmaklarımda hesaplar
hep zarar.Alamadım hakkımı hayattan.
İçimde bahaneler yetiştiren bahçıvan.O otları
çiçek diye satma bana.Çık gel şu çölden
cesaret.Akıt kanımı toprağa.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta