Ahım yerde kalır, sanma ha sakın.
Bir gün elbet seni, yakanlar çıkar.
Kim kalmış ebedi, etrafın -bakın.
Gün gelir, yerlere,, çakanlar çıkar.
Dal gibi savurulur, düsersin elbet.
Kimse yüze bakıp, etmez merhamet.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta