Çık kalbimden!
Fazla gelmeye başladı ağırlığın.
Çoğu günler
Sebepsiz ağladığın
O zavallı gözler,
Şikâyetçi halinden.
Belli,
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Ver oyuncağımı, hadi git, oynamıyorum seninle der gibi sanki.AZ VE ÖZ DEMEK İSTERDİM. AMA ÖZÜNÜ ANLAYAMADIM Kİ...
Anlatılan bir başlangıç değil sonuç...Kocaman bir noktadan önceki kararlılıkla az kararsızlığın birbirine geçtiği ve acabaların da eksik olmadığı dönem..Sevmeden neden memnun olunmaz? Memnuniyetsizlik sevmeden değil sevmeye olumsuz etkisi yüzünden olmalı ve bu aslında gizli bir sevilme ihtiyacının ortaya konması...Ama galiba şair de emin değil kendinden.Derin bir konu kısa ifade edilmeye çalışılmış ''sebepsiz ağlama'' dışında çarpıcı birkaç nokta daha vurgulanabilirdi diye düşündüm...İlk dize zaten şiiri baştan sonlandırmış...Az kararsızlığa çok çok kararlılık...güzel olmuş..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta