Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Var iken başında, en azim bela;
Kaygısız yaşarsın(!) pürneşe hala.
Dumura uğramış; akıl ve duygu!
Uyarmaz kalbini, okunan sala!

Gafletin bu tarzı; alamet şerre!

Hoş geldin dünyamıza, şeref verdin ey aziz!
Melek kadar masumsun, lakin zayıf ve aciz.
O kadar nahifsin ki; korkarsın pirelerden!
Sinek bile vızlasa, eder seni o, taciz!

Onca nimet var ama dişin yok ki yiyesin,

Gençlik biter kırklarda, olur insan ihtiyar
Çoğu olur bedbaht kul, azı olur bahtiyar!
Ey ihtiyar bedbahtlar, güvenmeyin dünyaya!
Baki değil fanidir, taptığınız şu diyar!

Geri gelmez o yıllar, tüm çabalar boşuna!

Yeryüzünde gezerler; milyarlarca âdemler!
Pek çokları sadece; benzer ins’e sureten!
Bir kısmıda maymuna; ”ilk atam ve dedem” der(!)
Benzer onlar yaşamda; bir hayvana sireten!

Şeklen insan tonlarla; krakterde kayıp çok!

Başında varken, devasa bela
Ufacık derdine, ağlarsın hala!

Musibet değildir, bedene gelen!
En büyük musibet; bil, dine gelen!

Endişeye Mahal Çok

İnsanoğlu, insanlıktan çıkarken
Onca kudsi, düsturları yıkarken

Geçti bunca ay sene,
Değişmedin sen asla!
“Ben “diyorsun sen gene,
Ülfet etmezsin nasla!

Elli yıldır söylerim,

Avamda havasta, hep aynı türkü!
Benlikten dem vurur, na ehil diller.
Kibir’e giydirip, bir samur kürkü,
“Eneli”şarkılar, çalıyor teller!

Malikin mülkünü, temlik eylemiş!

Vermiş ise paye Hak,
Kulu olmak genel hak.
Sakın haddi aşıp da,
Dil demesin; ”ene-l Hak”!

Rabbin arız değil ki,

En Güzele Tabi Ol!

Öyle çok ki, piyasada kem kelam,
Pek çoğunda, yok maslahat ve selam