Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Sahibiyken kimsesizin mevlası
Olmaz elbet ona ondan evlası
Kim ararsa o Mevladan evlayı
Bulduğu şey olur onun belası!

Zirve yapmış sende gurur ve kibir
Geçinirsin zerre iken ekâbir
Öğütmeye muntazırken şu kabir
Büyük müsün küçük müsün, sen kimsin?

Bir yolcusun anla fani cihanda

Binler fani mahbuplar girseler de sıraya;
Verme kalbi onların, bir tekine kiraya!

Sakın sokma hırsızı, muhip sanıp saraya!
Sultan girer sadece; iskân için oraya.

Atamadım ben belayı başımdan
Gocunmuyor sitemimden taşımdan
Ne olursun alıp şunu karşımdan
Kurtar beni sen beladan Allah’ım!

Ne kadar çok belirtsem de kinimi

KURTAR MEVLA’M BENİ GÖNLÜN ELİNDEN!


Razı gibi cümle itap cezaya
Kurtar Mevla’m beni gönlün elinden!
Ne yaptıysam sokamadım hizaya

Modalar bidalar, devri bu devir
Doğruyu eğriyi, şaşırdı akıl
Kesilmez arkası, çevir ha çevir
Abd olur, modaya şimdilerde kul

İzzetli kulluğu, tasvip etmeyen

Bir bakışta vuruldu(!) aşk arayan gözünden
Memnu nazar özünü, ama(!) yaptı o, anda.
Çok ilendi acıdan(!) ağıt aktı sözünden
Tuttu ah’ı garibin(!) aşk kör oldu(!) ol anda.

Ruhu vurgun yiyenler, beste(!) yaptı ahları

Uzak sanıp ahreti
Yol edinme her bet’i
Öleceksen sen kati
Kork Allah’tan ey insan!

Oyken seni yaratan

Korkuyorum sokaklara çıkmaya
Sağım solum önüm arkam hep günah
Korkuyorum gözüm açıp bakmaya
Her bakışta diyorum ben hep eyvah

Neden çıkar bunca nisa caddeye?

O nasıl bakış öyle?
Kör mü sün, nankör müsün?
Durumun neyse söyle!
Kör mü sün, nankör müsün?

Satıhlarda gezersin!