Sen kimsin? Bir melek mi?
Yoksa Ay'ın gözüme çarpan
Sonsuz ışığı mı?
Bir kuşun kanatları kadar
Zarif, narin ve tatlısın
Sen gözümün gördüğü
Gelme artık kapıma
Ben daha duramam burada
Yokluğunun acısını çekerken içime
Varlığın ses etmiyor bana
Rüzgar silerken göz yaşımı
Bazen bir gülümseme yeter
Hislerini anlatabilmek için ,
Bazen konuşmamak gerekir
Karşındakini anlayabilmek için.
Kimse kulak asmaz
İçimde bi sen var...
Ah bi bilsem;
Ne dediğini, ne istediğini,
Söyleyemediğini...
Gözlerime bakıp
Eski şarkılarda arıyorum
Kaybolan hislerimi ,
Belki bir ümit geri dönerler de
Unutmak kaybeder bu savaşı
Ne zamandı ki son sarılışımız
Biliyorum korkuyorsun
Her nereye kaçsan da
Anılarımız seni bırakmayacak
Kimle olsan da bensiz olmayacak
Ben artık yalnızlığa mahkumum
UZUN ZAMAN OLDU SENİ GÖRMEYELİ
YÜZÜNÜ UNUTTU GÖZLERİM
YA SESİN? KULAKLARIMDA BİR TINI
BEKLER DURURUM KARŞIMDA BELİRMENİ
PEKİ KİMDİ O TELEFONDAKİ DELİ
Dalları kururken ağaçların
Yapraklar savrulur toprağa,
Sen de bir rüzgar misali
Savurursun beni yalnızlığa
Tutamam içimdeki sesi
Adını unutur gibi oldum dün,
düşünüp durdum, hatırlayamadım.
Tozlu anı raflarımı kurcaladım,
bir türlü yüzünü anımsayamadım.
Ben mi unuttum seni,
-
Seda Ses
Tüm YorumlarÇok etkileyici şiirler. Başarılarınızın devamını dilerim :)