Cihanı fethetsen de, kalp kırmak hüner değil,
Gönül yıkan sultanın, tacı muteber değil,
Zorbalıkla kazanan, hiçbir şey zafer değil,
Keskin kılıç yumuşak, bir ipliği kesemez.
Öfkeyle kalkan insan, inan kendine vurur,
Gurur deryası bitmez, insanı yakar durur,
Şefkatin deryasında, erir gider her gurur,
Keskin kılıç yumuşak, bir ipliği kesemez.
Sertlik çare değildir, incelik kapı açar,
Tatlı dilin önünde, bütün kötülük kaçar,
Sevgiyle bakan gözler, etrafa ışık saçar,
Keskin kılıç yumuşak, bir ipliği kesemez.
Kaba kuvvet ne çare, akıl baştan gidince,
Bütün kalpler yumuşar, tatlı söz işitince,
Bükülmez denen bilek, eğilir aşk denince,
Keskin kılıç yumuşak, bir ipliği kesemez.
Demir dövsen ne fayda, sevgiyle harmanlanmaz,
Gönül bir sır küpüdür, zorbalıktan anlamaz,
Nezaketle yaklaşan, hiçbir zaman kınanmaz
Keskin kılıç yumuşak, bir ipliği kesemez.
Kayıt Tarihi : 6.06.2026 18:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!